Long time no see!

Lieve iedereen,

Na een stilte van bijna anderhalve maand, heb ik nu echt heel veel te vertellen. Het schiet er steeds bij in om een verhaal te schrijven, omdat ik inmiddels zo aan het leventje hier gewend ben en er ook elke keer weer teveel dingen gebeuren om te vertellen.

Na mijn laatste verhaal was het bijna vakantie. Leonie en ik gingen toen 8 dagen naar de Wildcoast. Onze eerste stop was Chintsa, waar je een heel mooi strand had. We sliepen hier in een survivaltentje met twee bedjes erin. Prima te doen en ook gezellig. Alleen hebben we hier helaas niet zoveel gedaan. Het bleef maar regenen en de tweede dag dreven we zowat weg in ons tentje. Ook kwamen er een paar gekko’s in onze tent op bezoek en was het tentdoek en alles in de tent lekker vochtig. We konden toen kiezen: Of verder gaan, met de kans op nog meer regen en hogere kosten, of: teruggaan naar Port Elizabeth. Het is toen het laatste geworden, helaas. Wel hadden we op de terugweg een super mooie zonsondergang en liep er langs de snelweg ineens een Giraf om ons gezelschap te houden. We zijn toen als troostprijs voor onszelf naar een heel luxe ( maar goedkoop ) restaurant in Port Elizabeth gegaan. Ginger. Daar kwamen we dan, nog helemaal vies en moe van de trip, in onze trainingsbroek het restaurant binnen. Het was echt heerlijk!!

Het laatste weekend van onze vakantie zijn we gelukkig alsnog verder de Wildcoast op gegaan. Wat was het leuk. Met 5 meiden in 1 auto en Leonie had met een ander meisje uit het huis ook een auto gehuurd. Daar gingen we dan: volbeladen richting Coffee Bay. Het was heerlijk weer. We sliepen in tentjes die we zelf mee hadden genomen en stonden vlakbij de zee. Het was dan wel een dikke 8 uur rijden, maar dat hadden we er wel voor over. De reis was al een belevenis. We kwamen langs allerlei afgelegen kleine huisjes en er zaten enorme kraters in de weg die je slingerend moest ontwijken. De eerste dag hebben we een hike gedaan langs de zee, waarbij we ook heel stijl moesten klimmen. Wat was dat eng zeg. Natuurlijk stond ik ook weer op het verkeerde moment op de verkeerde rots….met als resultaat: Natte hardloopschoenen. We zijn tijdens die tocht ook nog van rotsen afgesprongen in een rivier. De twee dag zijn we naar Hole in the Wall geweest. Dit was wel mooi om te zien. Ook heb ik samen met Jamie een drumworkshop gedaan bij een van de locals. Super leuk om te doen en ik denk dat ik als souvenir voor mezelf zo’n jambe mee naar huis ga nemen. S’avonds was het hartstikke gezellig bij het kampvuur en barretje op de camping. Er was elke avond muziek en Afrikaanse jongens die gingen drummen. En dit weekend zal ook niet kunnen verlopen zonder dat er iets gebeurd: Want het is immers Afrika. Toen we de eerste ochtend wakker werden toen bleek dat er in de tenten om ons heen vanalles was weggeroofd. Camera’s, geld etc. Wij gingen toen snel bij onszelf checken of er iets weg was. En wat bleek: Die grapjassen hadden bij ons alleen de drank gestolen die we nog buiten hadden staan. Gelukkig verkozen ze dat, boven mijn hardloopschoenen die ik ook gewoon buiten had laten staan. De tweede nacht heeft er de hele nacht een oud zwart mannetje in de bosjes gezeten achter onze tentjes om ervoor te zorgen dat het veilig was. Zelfs toen het begon te regenen zat die arme man daar nog. Wel een fijner gevoel dat er dan iemand is die het in de gaten houdt.

Natuurlijk lopen we naast al deze leuke dingen ook nog gewoon stage. Ik vind het nog steeds ontzettend leuk. Naast dat we ook wel vaak vrije dagen of vakantie hebben, geven we ook veel les. Het begint steeds leuker te worden, omdat je de kinderen en de scholen wat leert kennen en gewend raakt aan de gang van zaken. Op de Jarvis School hebben we Acro gedaan met de kinderen, wat helemaal geweldig was. Ook zijn we met de kleinsten, die helemaal geen Engels spreken bezig met Kaatseballen, slootjespringen, flessenmikken en dat soort activiteiten. Het is een heel geregel, maar uiteindelijk zijn ze wel bezig met de activiteiten. Al snappen ze soms niet zo goed dat ze moeten wisselen, dat ze moeten gaan zitten, dat ze naar een andere activiteit gaan of dat ik iets anders bedoel wat zij denken: Het is een hele belevenis voor de kinderen, en ook voor mij! Op Westering zijn we na de vakantie begonnen met het lesgeven in de hal van de school en buiten. De zwemlessen zijn daar nu afgelopen en dat is ook wel fijn, want het is al een stuk kouder aan het worden. Soms zijn er nog wel warme dagen, maar vaak ook is het echt koud en heb ik nu zelfs mijn lange broek aan;)

Na een week stage, wordt het natuurlijk altijd weer weekend. En dat is heel fijn. Mooie dingen doen en zien en genieten. Zo zijn we vorig weekend op Survival Weekend geweest met Khaya. Wat was dit geweldig en soms ook super eng. Met alles op onze rug en zonder tent of luchtbed gingen we op pad. We moesten door de bush, bosjes, prikkels en langs hele stijle afgronden. Bah, dat vond ik echt niet fijn. Ik was me steeds aan het vastpakken aan alle planten, prikkelbosjes of cactussen die ik maar kon vinden. De eerste nacht hebben we in het bos bij een rivierbedding ons kamp opgezet. Een shelter gebouwd, kampvuur gemaakt en onze blikjes blikvoer gegeten. Het water raakte zo langzamerhand op en de rivier stond gewoon droog, dus water was er niet. De volgende ochtend zijn gelukkig twee jongens water gaan halen bij een andere rivier, terwijl wij alvast begonnen aan de klim omhoog, die uiteindelijk meer dan 5 uur zou gaan duren. Na een nacht slapen op een ondergrond met allemaal stenen en een slaapzak die niet dicht kon, vond ik het helemaal niet erg om zoveel te wachten. Wel was het heel eng en moesten we aan een touw onszelf zekeren en zo omhoog klimmen. Eenmaal boven op de top, was er niet veel plek om te zitten en werd je bijna duizelig als je keek hoe stijl het naar beneden was. We zouden die nacht eigenlijk in een Cave slapen op de rand van een afgrond. Gelukkig hebben we dit niet gedaan, want het was echt wel gevaarlijk. We zijn toen weer in een bosgebied gaan slapen en hebben nog geleerd hoe je vallen voor dieren moet zetten. Op de terugweg naar de bewoonde wereld hebben we lekker ongezond gegeten in een restaurantje, wat er bij iedereen goed in ging. Een survival om nooit te vergeten, maar ook niet zo snel weer te doen. Wat was dat klimmen eng zeg!

Na dit vermoeiende weekend nog een paar daagjes wachten voordat mijn ouders naar Port Elizabeth kwamen. Wachten op het vliegveld en daar kwamen ze dan aangelopen. Wat gek en ook ontzettend leuk om ze weer te kunnen zien. Ze sliepen in een hotel in Port Elizabeth echt pal aan de zee. Ze zijn mee geweest naar stage, waar we in de township de assembly konden zien. Alle kinderen zingen en er waren ook nog een aantal nummers speciaal voor ons. Super mooi hoe die kinderen kunnen zingen. De kinderen vonden mijn moeder volgens mij wel interessant, want ze hingen helemaal om haar heen en aan haar. Geweldig om te zien. Ook naar de andere school geweest, wat natuurlijk geheel anders is dan de townshipschool. Ineens erg veel luxe en dus een grote tegenstelling. Ook heeft mijn vader nog gebungeejumpd. Wat een held! Van de hoogste brug ter wereld. Dit was als actie voor Going Global voor zijn school, waarbij ook wij een gedeelte van het geld kunnen gebruiken voor de zwemlessen hier! We hebben ook nog een townshiptour gedaan en hebben nog wat giraffen en cheetas gezien. Ontzettend leuk. Mijn ouders zouden eigenlijk twee weken gaan reizen door Zuid-Afrika. Helaas moesten zij al na 1 week terugkeren naar Nederland, omdat het met mijn oma niet goed gaat. De reis naar Kaapstad hebben ze dus niet kunnen maken. Maar het einde van mijn stage hier zal ik wel even kijken of het in Kaapstad wel zo mooi is als iedereen zegt;) Dan ga ik daar met Leonie namelijk nog naartoe.

Het einde van de stage begint te naderen en ik kan je vertellen: Dat vind ik helemaal niet leuk. De tijd gaat zo ontzettend snel en als ik straks terugkom in Nederland ben ik ook nog eens afgestudeerd aan de Calo als het goed is. Dat vind ik zo jammer, want ik heb daar echt een ontzettend mooie tijd gehad. Net zoals ik het hier nu super heb. Maarja, afscheid nemen hoort er nou eenmaal bij. Gelukkig ziet het er nu naar uit dat ik dan afscheid kan nemen van een hele mooie tijd met onuitwisbare herinneringen hier in Zuid-Afrika. Ook bij de Calo zal dat het geval zijn. Dan zal er vanzelf een deur opengaan, naar een nieuw hoofdstuk in mijn leven, met in mijn hoofd en hart vele geweldige herinneringen. Maar zover is het nu nog niet. Eerst nog maar eens genieten deze laatste anderhalve maand. Stage lopen en natuurlijk ook nog mijn eindverslag voor de Calo schrijven. Anders komt dat afstuderen er niet eens, en dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Hopelijk heb ik jullie zo weer een beetje bijgepraat en is het nog steeds leuk om de verhalen te volgen. Van Chintsa en Coffee Bay had ik al wat foto’s toegevoegd en nu zal ik even wat nieuwe foto’s toevoegen..

Tot het volgende verhaal… ( En hopelijk duurt dat niet net zo lang als deze keer, want dan zou ik vanuit Nederland pas weer schrijven…. )

Veeel liefs,

Aniek

Zoveel mooie dingen

Hoi lieve lezers,

Omdat het nu donker is buiten, en we hier dan zo goed als opgesloten zitten in ons huis, vind ik dat het weer eens tijd wordt voor een verhaaltje. Ben net nog even met Leonie naar buiten gegaan om kwart over 6 om langs het strand te wandelen. Eigenlijk was dit al een beetje te laat, omdat het dan na een half uurtje donker begint te worden. Heerlijk om even lekker te wandelen. Het voelt soms toch wel een beetje of je hier je vrijheid kwijt bent. Soms is het zo lekker om even s avonds over een boulevard te kunnen lopen of een strandwandeling te maken. Hier kan dat niet en moet je ook niet willen volgens mij. Wat dat betreft mis ik Nederland best wel een beetje. Lekker op je fietsje naar de stad of naar de supermarkt wandelen wanneer je dat wil. Hier moet je alles samen doen en zelfs dan nog oppassen op je spullen.

Even een foto om te laten zien dat het hier ook erg mooi is:)....

Afgelopen zaterdag hadden we een mooie afsluiting van de week. Volgens mij vond Leonie het erg jammer dat er die week niks spectaculairs was gebeurd…. We waren met de auto onderweg naar de supermarkt en het regende. We reden van een heuvel af en moesten stoppen bij de stoplichten, maar de remmen werkten niet. We knalden hierdoor vol tegen de auto aan die bij de stoplichten stond te wachten. Wij hadden niks en met de auto viel het gelukkig ook erg mee. De politie gebeld, maar als snel kwamen er 2 trauma auto’s en 2 takelwagens aangescheurd en die bleken nog echt voor ons te zijn ook. Hier konden we wel om lachen, want dit was natuurlijk echt overdreven. Gelukkig viel het dus allemaal erg mee.

Er zijn hier elke dag ook nog genoeg mooie dingen hoor. Ben nog steeds ontzettend blij dat ik hier nu zit. De stages zijn allebei erg leuk, al is het op Jarvis wel echt zwaar. Na een volle dag lesgeven in de township ben ik savonds helemaal kapot. Toch vind ik het ontzettend leuk en krijg je er zoveel voor terug. Donderdag hebben we weer zwemles gegeven en sommige kinderen gaan al echt vooruit. Toch mag ik al blij zijn als er straks 2 van de groep echt kunnen zwemmen, want het gaat allemaal niet zo snel en sommige kinderen zijn erg bang.
De kinderen halen we op school uit de klas en nemen we dan mee naar het veld. Laatst hadden ze op het veld allemaal nog hun potloden en gummetjes in hun hand, omdat ze zo HOP van de klas naar het veld moesten en niet voorbereid waren op gym. Ook kwamen de kleintjes van een jaar of 6, een voor een naar me toe met 10 randcent of 2 rand… Deze nemen ze dan mee in hun broekzak, omdat ze dat niet in de klas kunnen laten liggen. Op het einde van de les was het dus een flinke klus om ervoor te zorgen dat de kinderen ook daadwerkelijk terugkregen wat ze aan mij hadden gegeven. Hieronder zie je mij met mijn ''eigen klasje''

Met de Westering school zijn we woensdag op kamp geweest. Ze gingen met de Grades 7 naar Willows, een bungalowpark aan de zee. Echt supermooi en de kinderen hadden per 6 een eigen bungalow. Ook de docenten hadden een bungalow met een eigen braai erin. We hebben deze dag meegelopen met de docenten en s avonds heerlijk gebraaid in hun huisje, terwijl de kinderen een socisoci (disco) hadden. Wat gingen ze uit hun dak...

Hier hebben we ook iets nieuws meegemaakt: Er waren namelijk apen in het park. Echt ontzettend veel. Ze zaten op de daken en toen de kinderen met hun activiteiten bezig waren, zagen we ze hun huisjes binnen gaan door de ramen die ze open hadden laten staan. Ze kwamen eruit met zakken chips, zakken snoep en ze scheurden deze net als mensen open en aten het op. Wat een dieven, niet normaal. Op een gegeven moment hadden we bij een huisje het raam dichtgedaan, omdat er heel veel apen omheen zaten… Toen bleek dat er nog een aap binnen zat en die probeerde zelf het raam open te maken. Wat een beesten……
Toen we weer terug wouden naar huis rond een uur of negen s’avonds is er een docent in zijn auto achter ons aangereden, omdat het echt niet veilig is om in het donker met twee meiden nog rond te rijden. Het was ook best een enge, donkere weg, dus was er wel blij mee ook. Vooral na alle verhalen over het geweld hier in de buurt. De kinderen en ook de docenten vertelden veel dingen die best wel indruk op me hebben gemaakt. Maar zolang we goed opletten en geen gekke dingen doen, moet het allemaal goed kunnen gaan.

Op de link hieronder kun je een kleine indruk krijgen van de lessen op de school in de township met de kleinsten... We speelden Cat & Bulu (mouse). Op het filmpje snapten de kinderen alleen nog niet zo goed wat nou precies de bedoeling was...;)

http://www.youtube.com/watch?v=QW9LGI8h_hE

Volgende week vrijdag begint onze twee weken durende vakantie. En ik heb er zin in…. !!!! We willen gaan reizen langs de Wildcoast, waar ontelbare mooie plekjes te vinden zijn, zoals Coffee Bay, Port st. John en Chintsa. Ben vandaag met Leonie langs een soort VVV gegaan om foldertjes op te halen, dus dit weekend eens kijken waar we allemaal heen willen gaan. Misschien gaan we morgen hier in de buurt kijken naar Orka’s die zijn gespot. Ik ben benieuwd.. Genoeg leuke dingen in de planning dus. Genieten maar…

Tot snel maar weer.

Liefs, Aniek

Een spannende week....

Hallo Allemaal,

Heel erg leuk om te lezen, alle reactie van iedereen. Dat is erg fijnnu ik hier helemaal aan de andere kant van de wereld zit... Er is alweer ruim een week voorbij en er is heel erg veel gebeurd. Hele leuke en ook minder leuke dingen..helaas.

De eerste twee dagen stage waren super! Lekker lesgeven in het zwembad in de warme zon. Wat is het lekker om dan het zwembad in te gaan. De kinderen zijn hartstikke leuk en willen graag leren zwemmen. ''Mem, will you teach me how to jump into the pool?, because i'm afraid to do it...'' ...en daarna natuurlijk als ze over hun angst heen zijn, met zn allen tegelijk hand in hand het zwembad inspringen.Geweldig. Als juf doe ik dan natuurlijk lekker mee.

Woensdagmorgen begon de stage al met wat minder goed weer. We begonnen met lesgeven van grade 3. ''Politie en boefje'' ging ik met ze spelen...Een spel waarbij een boef ( of muis) een pittenzakje bij de politie (of kaas bij de kat ) moet wegpakken... De politie moet de dief dan tikken voor die terug is op de veilige plek. Helaas waren er twee mannen uit de township, die het leuk vonden om ook (ongevraagd) mee te spelen. Terwijl ik met de kinderen helemaal verdiept was in het verhaal over de kat en de muis, zag ik vanuit mijn ooghoek ineens twee mannen bij het hek staan. Ze grepen met hun handen over het hek heen en graaiden mijn tas weg. Ik begon te schreeuwen: Give it back, give it back. Maar de mannen renden al weg. Ik zag ze verdwijnen in de township tussen de huisjes, met mijn rode eastpack.....
Alles zat erin: Portomonnee, iphone, camera,creditcard, pinpas, slippers, vest, shirt, broekje, zonnebril etc. etc. De politie kwam na een half uur aan op de township en toen hebben we aangifte gedaan. 2 verdachten zijn gearresteerd, maar nog niks teruggevonden van mijn spullen. Gelukkig heb ik inmiddels wel kunnen regelen dat ik hier wat geld heb, dus dat is erg fijn.. Nu nog hopen dat de verzekering dit gaat verzekeren. Toch geld er wel: aan elk nadeel zit zn voordeel;)... Want: We hadden wel lekker op tijd weekend, namelijk op woensdagmiddag!!

De dag erna zijn we met Mandisi, the principle van de school in de township, naar de politie gegaan. Ook zijn we door andere townships gereden en heeft hij laten zien waar hij vroeger op school heeft gezeten. Super leuk om te zien allemaal. Hij kocht toen voor ons aan de kant van de weg eeen smiley. Dit is een schapenhoofd. Ze waren die gewoon langs de kant van de weg aan het schoonmaken en koken. De ogen en alles zat er nog aan. Alleen als ze het gingen koken moest die door de helft gesneden, zodat je de hersens eruit kon halen. En... Ik heb echt een stukje schapenhoofd gegeten. Ze vroegen ons nog of we een stukje tong wouden..TONG!!... Dit hebben we maar afgeslagen;)

Afgelopen weekend was echt het hoogtepunt van deze week. Samen met Leonie, Tim en Marijn zijn we naar Tsi Tsi Kamma geweest. We zijn daar zaterdag van de hoogste Bungee Jump Brug ter wereld gesprongen. 216 meter diep.Het was zoo geweldig. Op mijn facebook staat ook de link naar het filmpje op Youtube. Ik moest als allereerste springen van de groep. Toen ik eenmaal op de rand van de afgrond stond ging het allemaal erg snel. Binnen 5 seconden moest ik springen. Wat geweldig en wat een uitzicht. S'avonds hebben we geslapen in een backpackers hostel in de buurt. Het was hier erg relaxed met hangmatten, paarden voor onze deuren van de kamer en een jaccuzzi op het dak. Ook was er een kampvuur en natuurlijk een gitaar. Toen we heerlijk in bed lagen zag Leonie ineens een reuze leguaan op de muur zitten. Ze zei het heel rustig en we deden onze deuren open naar de tuin. Daar waren de jongens en de man van het hostel bezig om het witte paard te vangen, deze moest snachts namelijk aan een lijn gelegd worden. Af en toe kwam er dus een paard voorbij stuiven met de jongens erachteraan;) Wij riepen dat er een beest in onze kamer zat en de man van het hostel kwam kijken en liep naar het beest toe. Hij raakte het gewoon aan... en wat bleek: Het was een beeld op de muur....... Wat stonden wij toen voor lul dat we daar buiten in onze pyama stonden en niet meer naar binnen durfden.. Dat allemaal voor een beeldje.

Zondag, gisteren dus,zijn we naar het Tsi Tsi Kamma National Park gegaan. Hierwouden we eenhike gaan doen die uiteindelijk zoueindigen bij de watervallen. We liependoor de bossen en berg op en af. Het was aan het begin nog lekker weer, maar..je zult het waarschijnlijk niet geloven, het begon te regen. Daar liepen we dan, maar het was best wel lekker fris. Toen we bij de rotsen ende woeste zee aankwamen werd het wat minderleuk. De rotsen waren glibberig enje gleed constant weg. Leonie is nog op haar billen van eenglijbaan met steenpunten afgegleden. Niet express, en met een kapotte kont cadeau, maar ze was toch sneller beneden dan dat ik dat was. Wij zijn toenmaarniet meer verder gegaan richting de watervallen, maar terug naarhet begin. De jongensmoesten hun einddoel halen duszijnondanks de woeste, gladde en puntige rotsenen regen toch verder gelopen.
Het was ontzettend mooi daar, maar toch was ik wel blij toen ik met droge kleren aan weer in het restaurantjeeenbeker chocolademelk kon drinken. Zonder slagroom, dat wel..want deober begreep nietwat wij bedoelden met slagroom of cream.. Helaas.

Nu is inmiddels de nieuwe stageweekalweer begonnen. Morgen weer zwemlessen geven, dus hopen opweer een lekker zonnetje. Woensdag gaan we weer lesgeven op Jarvis in de townships na het helegebeuren van vorige week. Ik ben benieuwd en we gaan natuurlijkvol goede moed en zin weer verder.

Vind het hartstikke leuk dat jullie dit allemaal lezen en mij ook afen toe op de hoogte houden. Soms mis ik Nederland best wel een beetje..maar voorlopig heb ik het hier nog ontzettend naar mn zin en kom ik dusmooi niet naar huis;)

Liefs, Aniek

Het leven in Port Elizabeth..

Hallo Allemaal,

Vind dat het wel weer eens tijd is om een verhaaltje te schrijven op mijn blog! Wat gaan de dagen en weken snel zeg. Ik zit nu al bijna een maand in Zuid-Afrika. Het leven hier begint al aardig te wennen. Volop bezig met stage en dus het lesgeven van kinderen. Ook hebben we al veel leuke dingen gedaan.

De zondag na mijn vorige verhaal ben ik met Leonie naar Sea View geweest. Dit is een dierenpark waar jemet je auto doorheen rijdt en kleine leeuwtjes kunt aaien. Een hele ervaring, waarbij we zo ver mogelijk uit ons raam van de auto hingen om van zo dichtbij mogelijk foto's te kunnen maken.

Vorig weekend hebben we een Cheeta weekend gehad, waar we met bijna iedereen uit ons huis naartoe gingen. We moesten heel ver rijden over hele hobbelige wegen en uiteindelijk kwamen weaan in de middle of nowhere, waar je geen bereik, winkels of mensen hebt. We hebben daar onze tentjes opgezet midden in de natuur. Super leuk en ook spannend. De volgende ochtend zijn we om half 6 opgestaan en toen zijn we met 2 cheeta's gaan jagen. Ze liepen gewoon naast ons en we moesten er stil zijn, omdat anders zijn prooi ervandoor zou gaan. De cheeta's vielen een groot dier aan, maar die wist te ontsnappen. Daarna waren de cheeta's wel zo uitgeput dat we gewoon naast ze konden gaan zitten en op de foto konden.
Door dit gebied met een safari-auto hele mooie tochten gemaakt, waarbij de auto soms zo stijl en scheef ging dat ik bang was dat ik eruit zou vallen ( Was een open auto ). Ook daar heel veel giraffen, kudu's en impala's gezien.

Na zo'n leuk weekend begint natuurlijk op maandag wel weer gewoon de stage. Op de Westering School mogen we bij een super mooi zwembad 2 dagen lesgeven. Dit is fantastisch. De kinderen spreken ons aan met: Good morning mem, Thank you mem, yes mem etc. Ook worden er constant door de mannen en jongens deuren voor ons opengehouden op die school. Onze stagebegeleider is daar heel aardig en wil ons graag overal mee helpen. Op de Jarvis School in de township is het een totaal andere wereld. We moeten daar alles zelf regelen en hebben laatst voor 50 euro materialen kunnen kopen om onze lessen mee te geven. De juffen zijn heel vaak niet in de klassen en schreeuwen tegen de kinderen als ik aan het lesgeven ben. Dit vind ik wel lastig.

We hebben deze week voor het eerst de onderbouw lesgegegven op de Jarvis School. Wat een ervaring. Die kinderen spreken geen Engels, alleen maar Xhosa. 37 kinderen in 1 klas en de juf ging gelijk weg toen wij de kinderen kwamen ophalen uit de klas. Met weinig woorden en veel uitbeelden de les gedraaid en toen we de kinderen terugbrachten naar de klas was er nog steeds geen juf te bekennen. Ook in het lokaal ernaast hingen de kinderen van Grade 1 uit de ramen. Ik ben toen naar die klas gegaan en Leonie is bij onze eigen klas gebleven. Ik heb toen liedjes gezongen met die kinderen en ze hoofd, schouders, knie en teen geleerd. Het was fantastisch, maar zo moeilijk als kinderen je niet kunnen verstaan en jij hen niet.

Verder geven we op die arme school ook zwemlessen. Met 20 kinderen gaan we elke donderdagmiddag met een taxibusje naar het zwembad. Wat een ervaring voor die kids. Ze vinden het fantastisch. Het is een soort schoolreisje, die ze nooit hebben. Afgelopen week was het wel even schrikken, want toen wij 10 kinderen in het bad aan het lesgeven waren was er een meisje die aan de kant moest wachten in het diepe gedeelte van het zwembad gesprongen en verdronk bijna. Toen Leonie het zag was het meisje al aan het zakken naar de bodem en probeerde ze niet meer boven te komen. Leonie als een gek erheen gerend en het meisje op de kant getrokken. Gelukkig ging het al snel goed, maar het was echt erg schrikken. Ze hadden gewoon niet geluisterd en waren toch naar het diepe van het bad gelopen zonder dat wij het zagen. Er was ook geen juf van de school mee, dus het zou helemaal onze verantwoordelijkheid zijn. Het erge was nog dat een aantal jongens er gewoon bij stonden te lachen. Zehebben gewoon niet door wat ze zien gebeuren.

Zo gaan de dagen en weken hier ontzettend snel voorbij. In het huis is het heel gezellig en gisteren hebben we met alle huisgenoten carnaval gevierd hier in PE. Vandaag een dagje strand gedaan en morgen zien we wel weer wat het word. Vanavond voor het eerst lekker uit eten hier. Dat is eigenlijk nog goedkoper dan gewoon boodschappen doen.

Zal nog wat leuke foto's toevoegen van de dingen die ik hier gedaan heb, zodat jullie daar een beetje een indruk van kunnen krijgen.

Tot de volgende keer maar weer, als ik weer wat nieuwe dingen te vertellen heb.

Liefs, Aniek

Bijna twee weken in PE

Hoi Allemaal,

Eindelijk ga ik een poging wagen om te beginnen aan mijn verhalen. Tot nu toe is het er nog niet van gekomen om iets te schrijven, omdat alles in een sneltreinvaart gaat. Op dit moment zit ik bijna twee weken in Port Elizabeth en er is al zoveel gebeurd.Wat maak je veel mee als je ineens aan de andere kant van de wereld zit. Het is hier zo anders en elke dag gaat heelsnel voorbij.

Ineens woon je samen met 11 andere studenten en woon je aan het strand in een stad waar je in het donker niet meer buitenkan lopen. De tegenstellingen zijn zo groot. Aan de ene kant zie je grote villa's met zwembad en garages. Maar ook zijn er de townships met krotten, bedelaars, goedkope taxibusjes met dronken chauffeurs en kinderen die bij de stoplichten staan te wachten tot ze wat geld of te eten krijgen. Het is allemaal erg indrukwekkend.

Vorige week zijn we voor het eerst naar onze twee stageplekken geweest en ook daar zijn de grote tegenstellingen te zien. Een school die staat in de township van New Brighton en een school die heel wat meer geld te besteden heeft. Op de ene school alleen maar zwarte docenten en kinderen, op de andere school overwegend blanke docenten en kinderen die blank of gekleurd zijn. Het is zo fantastisch, overweldigend en gaaf om dit te mogen doen. Volgende week begint onze eerste volle lesgeefweek op beide scholen. Op de rijke school zullen we de eerste 7 weken 2 dagen per week zwemles geven. Ik ben erg benieuwd hoe het me afgaat om 4 dagen in de week les te geven aan kinderen die engels, of nauwelijks engels spreken. De kinderen op de arme school ( Jarvis Primary School ) spreken Xhosa, dat ontzettend moeilijk is en waar je met allerlei gekke klikken klanken uit moet spreken! Hopelijk kan ik dit over 4 maanden een beetje.

Ik zal niet helemaal terug gaan vertellen over de afgelopen twee weken, omdat dat te veel is en ik niet weet waar ik dan zou moeten beginnen. Vandaag hebben we gesurfd in Jeffreys Bay, dat is het surfmekka in Zuid-Afrika. Alleen de grap was dat het strand helemaal leeg was toen we er aankwamen, omdat er een super hard wind stond. We werden zowat de zee ingeblazen met die surfplank vast. Het was wel heel gaaf. Ik heb nog niet zo heel vaak gestaan, maar dat komt vast wel aangezien de zee nu eigenlijk mijn buurman is voor de komende 4,5 maand! Nu zitten we lekker in de woonkamer een film op tv te kijken met een stokbroodje en wijntje. De helft andere helft van de huisgenoten zijn uit eten in PE.

Morgen nog een dag weekend! Misschien gaan we dan naar het Kragga Kamma Park. Dit is een park met allemaal dieren. Misschien gaan we ook wel iets anders doen, of helemaal niks... Zo gaat dat hier in Afrika. Je moet hier niet te strak op een planning zitten of letten op de tijd waarop iets moet gebeuren. Dat is nog wel even wennen. Een enorme cultuurverandering is het voor mij in ieder geval wel! Wat ben ik blij dat ik dit ben gaan doen en dat ik hier nu zit en zoveel mooie dingen mag meemaken. Hopelijk kan ik voor de kinderen hier ook echt iets betekenen. Dat lijkt me fantastisch.

Zal nog wat foto's toevoegen voor een indruk van hoe het hier is en wat ik hier doe. Op mijn facebook zal ik vaker foto's plaatsen, omdat dit sneller en gemakkelijker gaat.

Tot snel!!

Liefs, Aniek

Welkom op mijn Reisblog!

Hallo allemaal, welkom op mijn reisblog!

Het grote avontuur isbegonnen! Eindstage in Zuid-Afrika,helemaal aan de andere kant van de wereld.Samen met Leonie ga ik stage lopen op twee verschillende basisscholen. De ene school ligt in een township, de kinderen hebben er weinig tot niks.De andere school is een rijke school, dus we zullen grote tegenstellingen gaan zien. We wonen in een groot huis vlakbij het strand samen met 11 andere studenten.

Op deze site zal ik mijn verhalen en belevenissen postenen jullie op de hoogte houden van de mooie, leuke, spannende (en misschien minder mooie momenten) die ik hier ga beleven. Ook zal ik leuke foto's op deze site zetten om jullie allemaal jaloers te maken!!

Liefs, Aniek